Sosyal ve kültürel alanda çok hızlı değişimlerin yaşandığı ülkemizde, Avrupa Birliği müzakerelerinin en önemli altyapısının yerel bilginin ortaya çıkarılması olduğu ortadadır. Ulusal kalkınmanın en temel olmazsa olmazı, yerel potansiyel ve fırsatların sürekli sorgulanmasında yatmaktadır. Artık kentleşme, sanayileşme, gelir farklılıkları, işsizlik, sağlık, sosyal gelişmişlik, eğitim, çevre gibi sorunlara bölgesel ve yerel model geliştirme süreçleri için de çözümler aranmaktadır.

     Bizim gibi gelişmekte olan ülkelerde; yerel çabalar olmadan ulusal sorunların çözülmesi mümkün değildir. İstikbali çok parlak ülke olmaktan, genç ve yoksul ülke olarak anılmaktan bıkmış olmamız gerekiyor artık.

     Toplumsal değişim ve gelişim için doğal çevrenin çekiciliği kadar kültür çevresinin zihniyeti, önyargıları, yerleşik doğruları da önemlidir. Kimliklerimizi oluşturan ortak değerlerden hangilerinin gelişmenin önünü açtığının ya da engellediğinin sorgulanması, geleceğin şekillendirilmesi için önemli bir adım olacaktır. Nitekim, temel altyapı düzeyini, nüfus yapısının fırsat ve tehditlerini, kolektif bilgilenmenin yaygınlığını ve bilgi paylaşımını, derinliği ile ele almayan yerel kalkınma tartışmalarının boşa kürek çekmek olacağına inanmaktayım.

     Ne yaptığını bilmeyen, ihtiyaçlarla birlikte fırsat ve tehditleri tanımlayıp sistem geliştiremeyen, hedeflere kilitlenmeyen ve uyumlu ekipler kuramayan kalkınma çabaları 52 yılda kişi başına 1.436 dolar gelir yaratabilmiş; işsizlik sürekli artmış, eğitim, sağlık ve sosyal yaşam kalitesi günden güne düşmüş, ilçe ekonomisi birbirbini tekrar eden anlayış ile üretememiş, yönlendirilememiş gelişim ve kalkınma yetersiz kalmıştır.

     Bütün bu düşüncelerin yanlış olduğunu söylemek herkesin hakkıdır; ama bir şartla: "Doğru olan nedir?" sorusunun yanıtını vererek. Tüm gelişmiş ülkelerde , insan ve sermaye kaynaklarını etkin kullanarak zenginlik üretmek, insanların refahını artırmak ve yaşamını kolaylaştırmak temel amaç olarak dikkat çekmektedir

     Dolayısıyla bu amaca ulaşmanın yollarından birincisi, yöre ölçeğinde insan ve sermaye kaynaklarına ilişkin envantere sahip olmak. İkincisi, envanter bilgilerini kişilerin inisiyatifinden çıkararak, örgütsel yani "kurumsal paylaşma" temelinde yaygınlaştırmak. Üçüncüsü, "örgütsel zenginliği artırarak envanter bilgilerini toplumun derinliklerine yayarak ortak tarih, kültür, ekonomi, çevre bilinci yaratmak. Dördüncüsü, mevcut kaynakların ne ölçüde verimli kullanıldığını, potansiyellerinin ne kadarının zenginliğe dönüştürüldüğünü bilmek. Beşincisi, zenginliği artıracak gizli kalmış kaynakları ortaya çıkararak gelişimi ve sosyal dönüşümü hızlandırmak. Altıncısı ise geleceğe dönük yatırım potansiyellerini belirleyerek, yörenin dünü, bugünü ve yarını hakkında köklü bir bağ kurmak. Son olarak da ilçenin gizli kalmış potansiyelini değerlendirebilecek projelerle ilçenin geleceğine ışık tutmak olmak üzere ana hedefler belirledim.

     Gizli kalmış doğal güzellikleri, keşfedilmeyi bekleyen zenginlikleri, olası fırsatları, ekonomik ve fiziksel avantajlı altyapısı ile de Banaz kitabını "Yeşil Külçe" olarak adlandırdım. Gelişme potansiyeli görünenden daha fazla, ortaya çıkarılamamış gizli zenginlik; sanki el değdiğinde en değerli hazine olacak Yeşil Külçe Banaz. Yeşil Külçe'de ilçenin sadece envanterini çıkarmakla kalmadım. Aynı zamanda tüm sorunlar için şikâyetten daha çok kalıcı çözümler arayıp, ilçe kalkınma ve gelişimine yönelik 79 proje geliştirdim.

     Diğer yandan ilçenin kurulduğu 15 Temmuz 1953 yılından beri ilçeyle ilgili kayda alınmış hiçbir envanter ve projeksiyon çalışması yapılmamış olması ve Yeşil Külçe'nin bu konuda bir ilk olması çalışmanın önemini artırmaktadır.

     Öncelikle bu kitaba destek veren değerli teşvikleri ile İstanbul Vali Yardımcısı C. Güven Taşbaşı'na, kurumsal sosyal sorumluluk bilinci için Aram Kalenderoğlu'na, Banaz arşiv fotoğrafları için değerli dost Erdal Sarıoğlu'na, bilgilerin derlenmesinde katkıları için AKÜ Öğretim Görevlisi Doç. Dr. Yılmaz Akyüz'e ve kaymakamlık memuru İrfan Sargın'a, değerli Banaz fotoğrafları için ATLAS Dergisi Genel Yayın Yönetmeni Hüseyin Keçe'ye, hemşerilik özverisiyle yönlendiren Mehmet Turgut'a, internette site oluşturmada destekleri için Medina Turgul reklam ajansı Bilgi İşlem Müdürü değerli Ddost Onur Akdoğan'a tüm ilçe sivil örgüt yetkililerine, yaratıcı ilgisi ile kitabın isim annesine ve Banaz Duyarlılık Grubu üyelerine, adını sayamadığım, karanlıktan şikâyet etmektense, mum yakmayı ilke edinmiş tüm gerçek aydınlara teşekkürü borç bilirim.

Süleyman Dilsiz
İstanbul, Mayıs 2004